Biblioteca de relatos
Mary F. Folgueira
Relatos curtos escritos por Mary F. Folgueira. Historias de memoria, familia, Galicia e a xente que a habita — algunhas en galego, outras en castelán, cada unha na lingua na que naceu.
-
25 mai
“Eu fágoo a ollo”
Na miña rúa había unha señora chamada Maruxa que cociñaba mellor ca todo Internet xunto.
-
13 mai
La vecina que cocinaba mejor que Internet
En mi calle había una señora llamada Chicha que cocinaba mejor que Internet entero junto.
-
6 mai
O ingrediente que faltaba
Volvín á casa despois de tantos anos, coa escusa de vendela, pero no fondo andaba a…
-
5 mai
Raíces que quedan
Aquel rosal non só adornaba a entrada da súa casa, tamén daba a benvida a todo o que alí…
-
27 abr
A sombra do canteiro
Nas entrañas da Ribeira Sacra, onde o Sil lambe as pedras ancestrais, Xosé cargaba…
-
19 abr
A que non se ve
Na aldea dicían que non había meigas.
-
18 abr
A carta que chegou tarde
Cando Uxía atopou a carta, xa pasaran vinte anos. Estaba agochada entre as páxinas dun…
-
17 abr
A todos os novos papás
A todos os novos papás que acaban de recibir o regalo máis grande da vida:
-
16 abr
Nin tan bos, nin tan malos.
Hai algo que sempre me chamou a atención: cando alguén morre, de repente convértese na…
-
15 abr
O que a auga leva
Onte, repasando unha libreta, apareceu este texto escrito nun deses momentos nos que a…
-
14 abr
Este cartel del South West Custom & Classic Bike Show de 1987
Este cartel del South West Custom & Classic Bike Show de 1987 no es solo un cartel…
-
13 abr
Rapallar as pallas
Fomos o meu home e máis eu á casa duns amigos e, sen saber moi ben como, acabou saíndo…
-
31 mar
La última parada
El autobús de línea 7 siempre hacía el mismo recorrido, pero aquel día fue diferente.
-
30 mar
El reloj que no marcaba la hora
En el taller de Julián había un reloj que nunca funcionaba. Siempre marcaba las 3:17.…
-
29 mar
El banco de siempre
Cada mañana, a las nueve en punto, Tomás se sentaba en el mismo banco del parque. Llevaba…
-
28 mar
La carta que llegó tarde
Cuando Clara encontró la carta, ya habían pasado veinte años. Estaba escondida entre las…
-
25 mar
La luz de la costa
En Costa da Morte, dicen que el mar no solo se lleva barcos.
-
21 mar
Cuidar lo que nos une
A vida é máis bonita cando está chea de persoas diferentes, historias distintas e miradas…
-
17 mar
Cando só deixas baleiro
A casa leva en pé dende 1935.
-
16 mar
Carta dunha Condenada ao seu Verdugo
Ti, que destilas veleno con graza de doncela, que rompes espellos só por ver sangrar o…
-
11 mar
As estacións por dentro
Din que o ano ten catro estacións, pero ninguén fala das que medran por dentro.
-
10 mar
Esta son eu, unha muller Piscis
Son Piscis.
-
6 mar
El Mundo Bajo Caelis Veyra: La Historia de un Desastre Global
Lord Caelis Veyra llegó al poder prometiendo un futuro brillante. Su carisma y aparente…
-
3 mar
Fóra de tempo
Coñecinte cando eramos demasiado novos para entender o destino. Eu tiña catorce anos, ti…
-
25 feb
Un anaco de min
Todo empezou cun regalo da miña filla: unha pequena xoia de resina cunha mimosa no seu…
-
10 feb
A campá que nunca soou
Martín levaba vinte anos subindo os chanzos da torre cando o prior lle pediu que non…
-
9 feb
Fendas Eternas
Xoán saltaba fendas coma un canguro hipocondríaco, botaba sal por riba do ombreiro "por…
-
8 feb
Así foi, sen que faltase nada
Nacín na casa dos meus avós no lugar de O Pacio ( Muimenta) e nunca pensei que iso tivese…
-
7 feb
GRANT
Grant naceu o 18 de maio de 2018, pero para nós sempre pareceu que xa estaba antes, como…
-
31 xan
Madurez
Non fixo falta palabra ningunha. Hai silencios que pesan máis ca un discurso, e miradas…
-
29 xan
O balde do silencio
Mira, vouche contar unha cousa: os mariñeiros do porto non menten.
-
27 xan
O prezo de non amar
Chegou a vello sen cicatrices na alma, sen cartas gardadas, sen nomes que doeran ao…
-
25 xan
O costume de estar soa
Véxote vir, soidade.
-
23 xan
Folla Teimuda
Din que o outono é poesía: follas douradas, aire frío que esperta, tardes que se acurtan…
-
21 xan
Ela era casa
En lembranza de Marina.
-
19 xan
O día que medrei
O muíño estaba aí, á beira do río, coma un vello grande que non daba dito palabra pero…
-
17 xan
Bos días a todas e todos
É unha ledicia poder compartir con vós este microrrelato que presentei á Fundación San…
-
15 xan
Botas grandes e barro
Medrei nunha época na que a infancia ulía á rúa, á merenda envolta en papel e a tardes…
-
13 xan
Cando o texto xa non me pertence
Cando escribes, fas as palabras desde un lugar moi concreto: desde o que sentes, desde o…
-
11 xan
O barco pantasma da ría de Ortigueira
Nas noites de néboa espesa, cando o Océano Atlántico se converte nun espello escuro e o…
-
9 xan
A muller do Castro
No noroeste da Península Ibérica, nos montes e vales da Galicia antiga, erguíanse centos…
-
5 xan
O Sangue que Cruzou o Océano
Nunha aldea de Galiza como moitas outras, a emigración foi unha ferida aberta. A pobreza…
-
2 xan
No seu tempo
Non sabía como sería o final, pero xa non lle preocupaba. Dende o cuarto escoitaba risas…
-
29 dec
O costume de estar soa.
Véxote vir, soidade.
-
28 dec
Aos meus 57 invernos
Aos meus 57 anos, o inverno xa non é só unha estación:
-
26 dec
Cando espertamos, o tempo estrea nome
E así, sen pedir permiso, chega a mañá: fresca, chuviosa,teimuda, aberta.
-
24 dec
“Operación: Paquete Imposíbel"
Xoán levaba tres días sen durmir, agardando polo seu novo portátil. O seguimento dicía…
-
22 dec
Non somos os primeiros
O primeiro día pensamos que era fría.
-
20 dec
O último traslado
Non sei en que momento a vida che dá a volta e pasas de coidar a ser coidada. Un día…
Ningún relato coincide coa busca.